Vogels

Rotzak

Schreeuwektser, hannebroek, meerkol, goudvogel, smeerlap, wouter oftwel: de gaai. 

De lijst aan “koosnaampjes” is lang en niet allemaal even flatterend voor deze prachtige vogel. De vogel is intelligent: hij kan de roep van andere vogels nabootsen in zijn eigen voordeel en in het broedseizoen durven ze inderdaad wel eens een jong vogeltje oppikken en verknipt als voedsel aan hun eigen jongen aanbieden. De natuur kent geen sentiment zoals de mens dat wel kent. En met bovenstaande¬† kenmerken scoor je dan minder hoog op de “cuteness” schaal van de mensheid.¬†

Maar bovenal is deze soort een belangrijke soort in het bos. In de herfst verzamelen ze massaal eikels als wintervoorraad en op deze manier zijn ze mede verantwoordelijk voor de verspreiding van de eikenbossen na de laatste ijstijd.

De wetenschappelijke naam “Garullus glandarius” wordt vetaald als “babbelzieke eikelzoeker” of “voortdurend krassende eikelzoeker”. Beide vertalingen perfect verdedigbaar. 

Toen ik kind was, herinner ik mij de (toen nog Vlaamse) Gaai als een vrij vaste bezoeker van de voederplank die mijn broers en ikzelf in elkaar geknutseld hadden, midden in een stadstuin zeg maar. Hoewel de soort een echte bosvogel is. Het is enkel “Gaai” nog. Geen Vlaamse meer. Op onderstaande websites staan verschillende verhalen te lezen waarom het ooit een Vlaamse geweest is en ik weet dat ik ooit nog andere verhalen hierover heb gekend maar het geheugen laat mij in de steek. Maar samengevat komen ze er allemaal op neer dat het een “slechte” vertaling of verbastering is van een oude of buitenlandse benaming. Zoals de “witte” neushoorn ook niet wit is. 

Gebruikte bronnen: 

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *