Geen categorie

Mime

Soms valt het leven even stil. 

Een bijzonder moment maakte ik mee in het schuilhut van Herentals. Het was al de hele ochtend een relatief gezellige drukte: de vogels en eekhoorn kwamen en gingen in golfbewegingen. Een perfecte sinuscurve. 

De grote bonte specht (in dit geval een jong exemplaar) kroop altijd wel op de een of ander tak, hamerde hier en daar in een gaatje op een noot, zocht naar kleine beestjes. Je hoorde constant de scherpe nagels krassen in de boomschors. De vinken waren hun drukke zelve. In groep foeragerend op de bosbodem, zoekend naar kleine graantjes en ander lekkers. 

Plots viel alles stil. Minutenlang hoorde ik geen enkel andere vogel piepen of tsjilpen. De specht en vink speelden als de meest volleerde mimespeler voor standbeeld en verroerden zich geen millimeter.

En dat duurde, duurde, duurde …. Ik voelde de spanning in de lucht hangen, maar wie of wat veroorzaakte deze spanning? Ik had er het raden naar. En beetje bij beetje begon de specht weer te bewegen, strekte de vleugels eens of sprong zelfs kort naar de belendende tak. Er kwam al eens een koolmees op de setting en zie daar, de vink was gaan vliegen. 

Wanneer je denkt dat alles weer “normaal” is, is daar plots de sluipmoordenaar van het bos: de sperwer. Ergens zat hij (ik vermoed dat het een mannetje was) dus heel de tijd de vogel uit de boom te kijken en te wachten tot hij kon toeslaan. De specht vluchtte net op tijd weg vooraleer hij tot maaltijd veranderde. 

De prooi die ik die ochtend klaar gelegd had, bleef de hele dag onaangeroerd liggen. Deze sperwer verkoos duidelijk vers voedsel boven fastfood. 

En die sperwer: die was sneller weg dan dat ik de tijd had een foto te maken. Een topervaring rijker terug naar huis.

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *