LandschapMacrofotografie

Hvala Hrvatska

Reizen, het is iets wat je in deze Covid-tijden nog meer als een luxe apprecieert dan dat het al is. Als vrijwillige medewerker van JEKA brachten wij een dikke twee weken door in Istrië. Een ietwat a-typische Capiau vakantie: zee, zon, strand a volonté. Maar het was alles behalve een opgave ;-). Fotografisch legde ik mij eerder toe op de activiteiten die de groepen daar deden. Natuurfotografie werd met plezier naar de achtergrond gedwongen. Af en toe zat er wel een fotografisch hoogtepunt bij. Een absolute topper was het Nationaal Park Plitvice. De adembenemende azuurblauwe kleurschakeringen van het water, de ontelbare watervalletjes, vergezichten waar je naar kan blijven kijken. 

Ook hier speelde Corona een rol, maar misschien voor één keer een positieve (al hangt het ervan af wiens brood men eet). Er waren zo weinig toeristen dat we soms het gevoel hadden het park min of meer voor ons alleen te hebben. Nergens aanschuiven, bootjes die werkloos aan de kant liggen en rust. 

Het mediterrane klimaat was ons goed gezind. Veel warmte en zon. Best veel vlinders ook, maar door die warmte waren ze heel de dag door erg actief en leverde een fotografiejacht geen resultaten op. Eén avond trakteerde ik mijzelf toch even op een uurtje heliostijd. Op de (nu nog) braakliggende terreintjes vlak bij onze verblijfplaats genoot ik toch van een uurtje spelen met licht. De wind van het opkomende onweer maakte het net dat meer uitdagend.   

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *