Vogels

Awaiting the piece the resistance…

Relaas van een namiddag zen zijn, wachten en verwachten.

13:25 – zoals steeds tijdig op de plaats van afspraak. We (Theo aka de huteigenaar en ikzelf) wandelen naar de hut, in het struweel een ree die de benen kiest.

13:40 – de deur van de schuilhut gaat dicht. De ruimte is klein maar praktisch ingericht. De 150-600mm steekt door een klein gordijntje naar buiten. Zelf kijk ik door een strook van 60 cm op 3 cm donker plexiglas naar buiten. Ik ben hier voor de buizerd. Ik weet dat het wat langer wachten kan/gaat zijn. Dus de laatste podcast van Begijn Lebleu gaat in één oortje stilletjes op. Van de nood een alerte deugd maken terwijl ik naar buiten staar.

14:10 – daar hoor ik mijn eerste tjiftjaf van de lente, echt veel te lang niet in de natuur geweest. Nu is de lente ook voor mij officieel begonnen. Een fazant roept regelmatig zijn keel schor. 

14:45 – hoor ik daar nu een buizerd of droom ik? 

14:50 – ja! Zeker weten. De buizerd is daar, de adrenaline neemt toe, ik check nogmaals de instellingen van het fototoestel. 

15:00 – ik hoor ze miauwen, maar zie niks. Groene specht, meerkoet en meesjes, die hoor ik precies ook. En ja, de fazant heeft nog wat stem gevonden.

16:15 – opschudding! Een roodborst in het zicht. En zie ik daar nu ook een staartmees wegflitsen? Ik denk het gekwetter te herkennen, maar ben niet zeker.

16:46 – the eagle has landed, correction: the buzzard. Een prachtige buizerd doet zich te goed aan de kwartel die zijn leven gaf om mij dit moment te bezorgen. Wat een donker exemplaar, lang gelden dat ik nog zo een donkere zag. Niet te snel reageren, ze zijn schitig, had Theo verteld. Gelukkig heb ik een stille sluiter (je hoort het niet als ik een foto maak) en stond mijn lens op het juiste stuk prooi klaar, ik moet niet draaien. Vrij snel durf ik toch wat opnames maken.

16:50 – the eagle has left the building. 4 minuten, meer niet. De eerste beelden nakijken op het lcd-scherm van de camera. Ja, lijkt mee te vallen, maar als straks de tweede komt, de compositie toch wat aanpassen. Nu wachten, in elk geval: de volgende zal wel snel komen! 

17:34 – whatsApp naar Theo. Eén buizerd gezien, ik hou vol! Antwoord: prima, er zal nog wel een tweede komen. 

18:00 – ik check de efemeriden. De zon gaat onder om 19:10, komende nacht switchen we naar zomeruur. Dan zou ik een uur meer licht hebben gehad. 

18:49 – een winterkoning komt zijn riedel brengen ergens vlakbij. Fenomenaal.

19:00 – het wordt nu toch echt wel donker, ik moet al naar ISO 2000 overschakelen om snelle sluitertijden te hebben. 

19:10 – de zon gaat officieel onder, ik geef het op. 

Of hoe een namiddagactiviteit van vijf uur en een half valt samen te vatten in 4 minuten actie, en 5 uur 26 minuten wachten, wachten en verwachten. 

Geen seconde spijt gehad. 

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *