Doet’ie et of doet’ie et niet?

Voor één keer geen “showcase” aan fijne momenten voor mijzelf maar eerder een beschouwelijk stuk. Digitale foto’s moeten ontwikkeld worden, zeker als je in RAW werkt. Net zoals vroeger er een analoge donkere kamer was, maak ik gebruik van een digitale. Bij mij heet die hoofdzakelijk Adobe Lightroom. Het heeft mij de nodige tijd (zeg maar jaren) gekost om te staan waar ik nu sta. De programma’s kunnen altijd meer en meer dus blijven opvolgen is een noodzaak. 

Tot voor “kort” was er voor mij ook een bepaalde ethische grens die ik moest overwinnen: wat met Photoshop. Voor de niet kenners: met Lightroom pas je lokaal of globaal dingen zaken aan zoals kleur, helderheid, scherpte, ruis, …. Een vervelende vlieg wegklonen lukt nog net maar daar stopt het vaak bij. Met Photoshop ligt dat helemaal anders. Daar kan je al het voorgenoemde ook maar kan je ook manipulatief gaan ingrijpen in de compositie van je beeld. Neem lucht uit foto 1, vogel uit foto 2 en voorgrond uit foto 3 en combineer, altijd prijs altijd gewonnen. 

Dit laatste is mijn wereld niet. Ik heb er noch de interesse noch de tijd voor om dit te leren dacht ik altijd. Ook had ik voor mijzelf een soort “eergevoel”: dat doe ik niet. Maar onder invloed van andere fotografen (persoonlijke gesprekken en YouTube) ben ik stilaan mijn mening licht gaan herzien. In die optiek dat ik geen beelden zal gaan samenstellen, maar wel ben ik op zoek gegaan naar manieren om grotere (voor mij) storende elementen uit beelden te verwijderen. De voorkeur blijft nog altijd het in het veld zo goed mogelijk te doen, maar soms let je er niet op of kan het gewoon ook niet (denk aan een schuilhut waar je niet uit kan of een zich verplaatsend dier). 

Al langere tijd ben ik daarmee aan het experimenteren en zoeken hoe ik dat het beste zou doen, maar heel lang was ik zo ontevreden met het resultaat dat ik dit gewoon in de prullenbak gooide. Ik kan er zelfs geen meer laten zien. Maar oefening baart kunst en recent slaagde ik er voor mijzelf in om een paar aanvaardbare resultaten op de wereld los te laten. En aangezien ik geen enkele reactie kreeg type “daar is mee gepooterd” denk ik een relatief goede werkwijze gevonden te hebben. 

Bovenstaande foto’s zijn recent gemaakt in een boshut. Een warme dag met hard licht. De setting had ik daar deels in de hand (zo kon ik enkele storende voederbuizen voor vogels tijdelijk verwijderen) maar ook niet alles. Op de eerste foto zie je telkens de buizerd zitten met in de achtergrond een groot houtblok. Daar lag ook lokvoer voor buizerd en andere dieren maar je hebt het uiteraard niet volledig in de hand waar ze juist gaan zitten. Toen deze foto’s gemaakt zijn, viel de harde zon pal op dat houtblok en kreeg je een (voor mij althans) zeer storende lichtgevende vlek in de achtergrond. Na wat gezoek en gezucht in Photoshop kon ik de achtergrond aanpassen aan een meer egale over de ganse lijn.

Wie aandachtig gekeken heeft naar de vorige post kon ook al iets opmerken. Het omslagbeeld (bovenaan de post) en een gelijkaardig beeld in de galerij zijn eigenlijk dezelfde. Behalve heb ik bij één ervan een vrucht van de meidoorn verwijderd. (Zie meidoorn b). Hierdoor kwamen alle steenvruchtjes in de “lichtkring” op de achtergrond terecht en kwam dit mooier uit. Dit was mij niet gelukt in het veld. 

Vroeger stond ik hier heel weigerachtig tegenover, maar toen ik meer en meer doorkreeg dat veel steengoede beroepsfotografen gelijkaardige methodes toepassen, zag ik geen reden meer om mijzelf heiliger voor te doen dan de paus. Maar verder dan dit zal ik dus ook niet gaan. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *