Al fluitend?

Hoewel wij de laatste weken erg zonnig en erg droog weer kenden, was het voor de macrofotograaf in mij niet altijd even eenvoudig. We worden ook al weken getrakteerd op redelijk veel wind. Als je dan op zoek gaat naar de limiet in het scherpstelvlak en scherptediepte loop je al snel tegen onscherpe beelden aan. Dus neen, de beelden die je hier ziet verschijnen zijn zeker geen walk in the park. 

Het fluitenkruid staat nu op veel bermen hier in de buurt on volle bloei. De witte schermen (plant behoort tot de familie van de schermbloemigen) maken het vaak een genot voor het oog. Bij een aantal plaatsen van deze plaatsen heb ik mij een tijdje neergepoot en ging ik op bewust op zoek om met de wind samen te spelen en de grens van scherpte en eerder “kunstzinnige beelden” af te tasten. Voor mij is dit een verlegging van de grenzen maar bij deze reeks heb ik echt een fijn gevoel. Ook het bokeh (= ‘lichtkringen’ die soms in de achtergrond staan) zorgt mee voor de meer geslaagde beelden. 

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *